forTEEN

Vitaminler ve Demir+ Çinko+ İyot içeren Takviye Edici Gıda
11-19 Yaş Arası Ergenler İçin



Bileşenler: Sodyum L-askorbat, Hacim arttırıcı: Selüloz, Hacim arttırıcı: Dikalsiyum fosfat, Ferroz fumarat (% 13,92), Nikotinamid, Çinko oksit (% 3,63 ), D-pantotenat kalsiyum, Retinil palmitat, Parlatıcı: Hidroksipropil metil selüloz, Siyanokobalamin, Topaklanmayı önleyici: Silikon dioksit, Topaklanmayı önleyici: Yağ asitlerinin magnezyum tuzları, Piridoksin hidroklorür, Riboflavin, Tiamin hidroklorür, Kolekalsiferol, Renklendirici: Titanyum dioksit, Parlatıcı: Gliserol, Renklendirici: Riboflavin, Pteroilmonoglutamik asit, Potasyum iyodür (% 0,04), D-biotin, Parlatıcı: Karnauba mumu.

Tavsiye edilen günlük alım dozu: 11 - 19 yaşındaki ergenler için: Günde bir defa 1 porsiyon [Günde 1 tablet)]. Tavsiye edilen günlük alım dozunu aşmayın.

Uyarılar/Önlemler: İlaç değildir. Hastalıkların önlenmesi ve tedavi edilmesi amacıyla kullanılmaz. Takviye edici gıdalar normal beslenmenin yerine geçemez. Hamilelik ve emzirme dönemi ile hastalık veya ilaç kullanılması durumlarında doktorunuza danışın.

Saklama Koşulları: Güneş görmeyen yerde muhafaza edin. Çocukların ulaşamayacağı yerde saklayın.




Menşe Ülke (Country of origin): Litvanya
Üretici Firma (Producer): UAB , “Biosola", Moletu g. 16A, Didzioji Riese, 14260 Vilniaus r., Lithuania
İthalatçı Firma (Importer): Birpharma Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. Teşvikiye Mah. Sezai Selek Sokak No: 17/4 Şişli – İstanbul – Türkiye
Takviye Edici Gıda Onay No: 000659-05.04.2016
Net: 10,68 g e

Sağlıklı olmanın en önemli koşulu yeterli ve dengeli beslenmektir.
“Yeterli ve Dengeli Beslenmek” her yaş grubunda önemlidir.
Ergenlik döneminde, hızlı büyüme sürecinde, bilinçsiz ve sağlıksız diyet yaparken, yetersiz ve dengesiz beslenildiğinde, artmış spor ve fizik aktivite döneminde, yoğun fizik ve moral stres altında, enfeksiyon hastalıklarının seyrinde, akut ve kronik hastalıklarda, gebelikte, sürdürülen beslenmenin, vitamin ve mineral takviyesi ile desteklenmesi önerilmektedir.
forTEEN içeriğinde yer alan vitaminler, mineraller ve dozları belirlenirken başlıca iki nokta üzerinde önemle durulmuştur. Bunlarda biri, ergenlik yaş grubunda gerçekleşen fizyolojik değişiklikler nedeniyle artan vitamin ve mineral ihtiyaçlarıdır. Diğer önemli nokta ise, ergenlerin beslenme eğilimleri nedeniyle yetersiz aldıkları bilinen vitaminler ve minerallerdir. Kısaca forTEEN, ergenlerin artan vitamin ve mineral ihtiyaçlarının ve diğer yandan da yetersiz aldıkları bilinen vitamin ve minerallerin desteklenmesi amacıyla formüle edilmiştir. forTEEN bu nedenle ergen vitaminidir.
Yeterli ve dengeli beslenmek her yaş grubunda önemlidir. Ancak yaşamının bazı dönemlerinde, örneğin kronik hastalıklar ile enfeksiyon hastalıklarının seyrinde ve nekahat döneminde, bireyin fizik ve moral stres altında olduğu dönemlerde besin ihtiyaçlarının karşılanması sürdürülen beslenme ile mümkün olmayabilir. Bu durumda vitamin-mineral takviyesi gerekir. Ergenlik döneminde, hızlı büyüme sürecinde, bilinçsiz ve sağlıksız diyet yaparken, yetersiz ve dengesiz beslenildiğinde, artmış spor ve fizik aktivite döneminde, yoğun fizik ve moral stres altında, enfeksiyon hastalıklarının seyrinde, akut ve kronik hastalıklarda, gebelikte, sürdürülen beslenmenin, vitamin ve mineral takviyesi ile desteklenmesi önerilir.
Ergenlik döneminde büyüme hızlanır, çocukluktan erişkinliğe geçilen bu özel dönemde vücut kompozisyonunda önemli değişiklikler olur. Boy çok hızlı uzar. Kemik, kas ve yağ kitlesinin miktarı artar. Vücudun tüm besin öğelerine ihtiyacı artar. Bu nedenle protein ve enerji yanısıra mineral ve vitamin ihtiyacı da artar. Diğer taraftan ergenlerin beslenme özellikleri de beslenmelerini olumsuz etkiler. 1. Beslenme tercihlerini uygulama özgürlükleri artar. 2. Ev yemeklerinden uzaklaşırlar. 3. Ev dışında öğün sayısı artar. 4. Öğün atlama artar. 5. Öğün dışı atıştırma eğilimleri artar. 6. “Fast food” tüketimleri artar. 7. Kahvaltı etmeme eğilimleri artar. 8. ”Meşrubat” tüketimleri artar. 9. Besleyici niteliği düşük “atıştırmalık” tüketimleri artar. 10. Düzensiz beslenirler. 11. Sebze, meyve, süt tüketimleri azalır. 12. Yanlış diyet uygulamaları artar. Bir diğer özel durum da sağlıklı olmayan diyet uygulamaları ve iştahsızlık nedeniyle bireyin yetersiz ve dengesiz beslenmesidir. Özellikle genç kızlarda bilinçsiz ve sağlıksız diyet uygulamaları çok yaygındır. Sürdürülen beslenmenin vitamin ve mineral takviyesi ile desteklenmesi gerekir.
forTEEN bileşiminde vitamin A, C, D ve B grubu vitaminler bulunur. Vitamin A: Yağda eriyen bir vitamindir. İmmün fonksiyonlar, görme, üreme, hücresel iletişim ve büyümesi ile ilgili çok önemli bir vitamindir. Vitamin C: C vitamini (askorbik asit); vücutta sentez edilmediği için elzem bir besin öğesidir. Vücuttaki tüm dokuların büyüme ve doku yenilenmesi için gereklidir. Deri, yara dokusu, tendon, ligament ve kan damarlarının yapısında yer alan kollajen sentezi için elzemdir. Yara iyileşmesini hızlandırır, kılcal damar kanamalarını önler. Suda eriyen bir vitamin olduğu için fazlası idrarla atılır. Vücutta depo edilmez. Bu nedenle de günlük ihtiyaçların karşılanması önemlidir. Normal büyüme ve gelişme için gereklidir. Güçlü bir antioksidandır. Oksidatif strese karşı vücudu korur. Yiyeceklerden enerji üretimi sırasında vücudumuzun oluşturduğu serbest radikallerin olumsuz etkilerinden vücudu korur. Enfeksiyonlara karşı direnci ve demir emilimini arttırır. Vitamin D: Yağda eriyen bir vitamindir. Çok az sayıda besin ile alınabilir. Bu nedenle takviye edici gıda bileşeni olarak alınması önemlidir. Güneş ışınlarının etkisi ile deride sentez edilir. D vitamini kalsiyum emilimini arttırır. Kemik büyümesi ve kemik metabolizması için gereklidir. Kemik mineralizasyonu için gerekli olan kalsiyum ve fosfor metabolizmasında da görev alır. B grubu vitaminler: Vitamin B1(tiamin): Karbonhidrat metabolizması ve vücutta enerji üretimi, sağlıklı sinir sistemi için elzemdir. Eksikliğinde iştahsızlık ve zihinsel performansta gerilik ortaya çıkar. Vitamin B2 (riboflavin): Vücutta enerji üretimi, sağlıklı büyüme, mukoza bütünlüğü ve sağlığın idamesi için elzemdir. Eksikliğinde dil, dudak ve ağızda yaralar, göz kuruluğu, kansızlık ve moral değişiklikleri görülür. Vitamin B3 (niasin): Yağ, karbonhidrat metabolizması ve protein sentezi için gereklidir. Deri, saç, sindirim ve sinir sistemi sağlığını güçlendirir. Eksikliğinde iştahsızlık, dermatit, demans ve yorgunluk olur. Vitamin B5 (pantotenik asit): Protein, karbonhidrat ve kolesterol metabolizması için önemlidir. Vitamin B6 (piridoksin): Sinir sistemi sağlığı, enerji üretimi, sinir-ileti maddeleri ve protein sentezinde kullanılır. Normal büyüme için elzemdir. Eksikliğinde cücelik, yorgunluk, halsizlik, iştahsızlık, saç dökülmesi, kansızlık, büyüme geriliği ve depresyon görülür. Vitamin B12: Yeni doku yapımı, hücre yenilenmesi ve büyüme için gerekli olan DNA sentezinde kullanılır. Kan hücrelerinin oluşumu ve sinir sistemi sağlığı için gereklidir. Eksikliğinde iştahsızlık, yetersiz büyüme, depresyon ve kansızlık olur.
forTEEN bileşiminde demir, çinko ve iyot bulunur. Her üç mineral de ergenlik yaş grubunda önemlidir. Demir; kan hücrelerinin içindeki dokulara oksijen taşınmasını mümkün kılan hemoglobin yapısına girer. Erken bebeklik ve ergenlik dönemlerinde demir ihtiyacı fazladır. Günlük demir ihtiyacı karşılanamadığında demir eksikliği ve kansızlık gelişir. Ergen kızlarda adet kanamaları nedeniyle demir kaybı fazladır. Ergen erkeklerde ise kas kütlesi arttığı için demir ihtiyacı da artar. Besinlerle alınan demirin çok az bir kısmı emilir. Bu nedenle besin takviyesi şeklinde alınması gerekli olabilir. Çinko; vücutta çok sayıdaki enzimin yapısında yer alır ve sağlığın idamesinde önemli rol oynar. Protein ve DNA sentezi için çinko gereklidir. Bu nedenle büyüme üzerinde etkisi çok önemlidir. Bağışıklık sistemini destekler, enfeksiyonlara karşı direnci artırır. Gebelikte, çocuklarda ve ergenlikte büyümenin en uygun potansiyelde sürdürülebilmesi için çinko gereklidir. Çinko tat duyusu ve yara iyileşmesi için de gereklidir. İyot; tiroid fonksiyonları ve tiroid hormonları sentezi için gereklidir. Tiroid hormonları büyüme üzerinde etkilidirler. Özellikle büyümenin hızlandığı ergenlik döneminde olmak üzere yaşam boyunca iyot ihtiyacının karşılanması önemlidir. İyot eksikliğinde zihinsel performans ve okul başarısı olumsuz etkilenir.
Ergenlik yaş grubunda büyüme hızlandığı için protein ve enerji ihtiyaçları başta olmak üzere tüm mineral ve vitamin ihtiyaçları da artar. Doku sentezi arttığı için folik asit ve Vit B12, doku ve iskelet büyümesi arttığı için Vit B6 ve Vit D, yeni hücrelerin fonksiyonları için Vit A-C-E, kalori ihtiyacının artması nedeniyle de (metabolize edilebilmesi için) tiamin, riboflavin ve niasin ihtiyaçlarındaki artış uygun beslenme ve/veya besin takviyeleri ile karşılanmalıdır.
Genel olarak erkeklerin diyetleri zenginleşir, kızların diyetleri ise fakirleşir. Kalsiyum, demir ve çinko alımları belirgin derecede azalır. Vit A, Vit C, Vit B6, ve folik asit alımları düşüktür. Yetersiz ve dengesiz beslenirler. Yapılan bir araştırmada 11-15 yaş grubunda çocukların diyetleri incelenmiş; yağ, protein, karbonhidrat, lif, kalsiyum ve magnezyum tüketimleri önerilen değerlerin altında bulunmuştur. Bir başka çalışmada da ergenlerin % 33'ünün diyetle aldığı Vit A, E, kalsiyum ve çinko miktarı önerilen değerlerin %75'inden az bulunmuştur. Genel olarak yağlı ve tuzlu beslenirler. Doymuş yağdan zengin beslenirler. Çok az meyve ve sebze tüketirler. Çok az kalsiyum alırlar. Süt ve sütlü besinlerin tüketimi çok azalır. Yapılan bir araştırma, 8.-10. sınıf öğrencilerinin % 50'sinin günde üç defadan fazla abur-cubur yediğini, % 41'inin sebze yemediğini, %42'sinin meyve yemediğini, sadece %20'sinin günde beş porsiyon sebze-meyve tükettiğini, %50.8'inin ise günde bir porsiyondan az meyve+sebze tükettiğini ortaya koymuştur. Tüm bu çalışmalar, ergenlerin tercih ettikleri beslenme özellikleri nedeniyle sağlıklı ve yeterli beslenmediğini ortaya koymaktadır.
En sık görülen sağlık sorunları büyüme geriliği, sıskalık, kansızlık (demir eksikliği), gürbüzlük, yeme bozuklukları, sağlıksız kilo verme eğilimi, çinko ve kalsiyum eksikliğidir. Zayıflık kızlarda daha fazla, boy kısalığı ise erkeklerde daha fazla bulunmuştur.
Ergenlik yaş grubunda uzun süreli beslenme yetersizliğinin algılama, okul performansı, öğrenme ve konsantrasyon kaybına yol açtığı bilinmektedir. Sık enfeksiyon geçirme riskini arttırır. Beslenme yetersizliği olanların okula gidemediği günler daha fazladır. Düşük enerji ve fizik aktivite, gecikmiş ve yetersiz büyüme-gelişme, gelişme sürecinde gecikme ve yavaşlama belirgindir.
Ergenlik döneminde boy uzama hızı artar. Kronik beslenme yetersizliği derecesi düzelse de, genetik potansiyele uygun büyüme tamamlanmış olmaz!!! Bu dönemde büyüme hızı, beslenme yetersizliğinin ağırlığı, süresi ve adet görme ile yakından ilişkilidir.
Demir eksikliği bu yaş grubunda yorgunluk, dikkat süresinde kısalma, çalışma kapasitesinde düşüklük, enfeksiyonlara yatkınlık, zihinsel performans düşüklüğü ile seyreder. Ergenlikte demir dengesini belirleyen faktörler, a.Diyetle alınan demirin miktarı b. Vücut tarafından kullanılabilirliği c.Büyüme hızı d.Demir kayıplarıdır.

Ergenlikte kan hacmi artar. Bu nedenle de hemoglobin sentezi artar. Aynı zamanda kas kitlesi de artar ve bu da kasta demir içeren maddelerin (myoglobin) sentezinin artmasını gerektirir. Erkeklerde yağsız vücut kitlesi daha fazladır. Bu nedenle de erkeklerde büyüme için gerekli demir ihtiyacı daha fazladır. Diğer taraftan ergen kızlarda demir kaybı da belirgin derecede artar. Sürdürülen beslenmeyi desteklemek amacıyla demir ve mineral takviyesi kullanılmalıdır.
Yapılan çalışmalar ergenlerin yiyecek alışkanlıkları ve tercihleri nedeniyle süt ve süt ürünlerini az tükettiklerini, vejeteryanlık eğilimi gösterdiklerini, "fast food" tüketimlerinin arttığını, sık sık atıştırmalık yediklerini bu nedenle de demir alımlarının çok azaldığını göstermektedir. Kızların %80'i, erkeklerin %75'i günde almaları gereken 18 mg'dan daha az demir almaktadır. Erkeklerde demir eksikliği geçici bir süre söz konusu olur ve büyüme hızı azalınca kansızlık sıklığı azalır.

Kızlarda ise süreç içinde demir eksikline bağlı kansızlık görülme sıklığı artar. Bunun en önemli nedeni de başlayan kanamalar ve diyetle yetersiz demir alımıdır. Adolesan gebeliği de riski arttırır. Klinik belirti vermeyen Vit A eksikliği olanlarda ve aktif spor yapan ergenlerde de görülme sıklığı yüksektir. Ergenlik yaş grubunda sürdürülen beslenmeyi desteklemek amacıyla multi-vitamin ve mineral destek ürünleri kullanılmalıdır.
Çinko elzem bir mineraldir. Vücutta 100'den fazla enzimin yapısında bulunur. İmmün sistem, yara iyileşmesi, tat ve koku duyusunun algılanması, DNA sentezi, normal büyüme ve gelişme için gereklidir. Gebelikte, çocuklukta ve ergenlikte çinko ihtiyaçları yüksektir. Çinko eksikliği riski yüksektir.
Ergenlikte beslenmeyi olumsuz etkileyen risk faktörleri çok fazladır. Büyüme-gelişmenin hızlanması, nutrisyonel ihtiyaçlarda artma, adet görme, hızlı büyüme, demir ihtiyacında artma, artan fizik aktivite-spor, enerji ihtiyacında artma, estetik kaygılar, diyet ve uygun olmayan kilo verme yöntemleri, psikolojik baskılar ve olumsuz etkilere açık olma ergenlerin beslenmesinde risk yaratan faktörlerdir. Kimlik arayışı, bağımsızlık savaşı, kabul görme mücadelesi, estetik kaygılar, toplum baskısı, sağlıklı olma bilincinde yetersizlik ergenlerin beslenmesini olumsuz etkileyen psiko-sosyal faktörlerdir.
1. Beslenme özgürlükleri artar. 2. Tercihlerini uygulama otonomileri artar. 3. Yemek tercihlerinde psiko-sosyal faktörler etkilidir. 4. Ev dışında(denetim-gözetim) öğün sayısı artar. 5. Öğün atlama artar. 6. Öğün dışı atıştırma eğilimleri artar. 7. "Fast food" tercihleri artar. Bunun en önemli nedenleri olarak endüstrileşme, yaygınlık, yerel beslenme alışkanlıklarına adaptasyon, globalizasyon, popülerlik, kolay ulaşılırlık ve yenebilirlik, lezzetli olması, arkadaşlarla birlikte yenmeye uygun olması, fiyatlarının uygunluğu, boş vakit yaratmaya uygun olması sayılabilir. Çok yüksek kalorili, doymuş yağdan zengin, proteinden zengin, sodyumdan zengin, Vit A ve kalsiyumdan fakir, lif içeriği düşüktür. Sivilce ve obezite için risk oluşturur. Meşrubatla birlikte yenir ve bu nedenle de kalori alımını arttırır, süt içmeye engel olur. 8. Kahvaltı etmeme eğilimleri artar. Kahvaltının atlanması problem çözme yeteneğini azaltır. Beslenme yetersizliği için risk faktörüdür. Bu uygulamada 11 yaş altı ve üstünde belirgin derecede artış vardır. 9. Meşrubat tüketimleri fazladır. 10. Atıştırmalık tüketimine eğilimleri vardır. Bu nedenle enerjiden zengin ama tek yönlü besin tüketimleri artar. Obezite gelişimi için risk oluşturur. Yapılan çalışmada 8-18 yaş grubunda günlük enerji alımının ortalama %30'unu oluşturduğu görülmüştür. Günlük tüketilen yağ/şekerlerin oranı artmış, protein ve lif alımı azalmış olarak belirlenmiştir. Vit A-B6-folat-Ca-Mg-Demir-Çinko alımları düşük bulunmuştur. 11. Düzensiz beslenirler. 12. Sebze, meyve, süt tüketimleri azalır. 13. Diyet uygulamaları artar (yanlış diyetler). 736 öğrenci ile gerçekleştirilen çalışmada diyet yapanların oranı %10.5 (%13.9 K / %8.2) bulunmuştur. Kendi isteği ile diyet yapanların oranı %83.1'dir. Diyet yapanların %70.1'i K/ %29.9; kızların %14.2'si erkeklerin %7.4'ü diyet yapıyor bulunmuştur. Diyet özelliklerinin dağılımında ise, %6.6'sı doktor nezaretinde, %2.2'si diyetisyen ile birlikte, %71.4'si kendi bildiği gibi diyet yapmaktadır.
1. Besin değerleri yüksektir. 2. Aile bireyleri ile birlikte yenir. 3. Hazırlamak zaman alır. 4. Eğlenceli değildir. Bu nedenle ergenler tarafında tercih edilmezler.
1. Diyet yapanlar 2. Uygun olmayan yollarla zayıflamaya çalışanlar 3. Yemek yeme bozukluğu olanlar 4. Ergen gebeler 5. Performans sporcuları 6.Ergen vejeteryanlar 7. Obezler olarak sıralanabilir.
Amaç genellikle kilo vermek, yağ dokusunu azaltmak, estetik kaygılar, güzellik anlayışının etkisiyle değişmek olarak sayılabilir. Bir kısmı kısa sürede hızlı kilo kaybını amaçlar. Bir kısmı ise uzun sürede kilo kontrolü için diyet uygular. En sık gözden kaçanlar uzun süreli diyet yapanlardır. Beslenme yetersizliklerinin gelişmesi kaçınılmazdır. Özellikle vitamin-mineral eksiklikleri, yeme bozuklukları ve büyüme geriliği çok sık gelişir. Kalsiyum-iyot-çinko-demir ve Vit B12 takviyesi gereklidir.
1. Obeziteden korunmalı 2. Mutlaka kahvaltı yapmalı 3. Düzenli egzersiz yapmalı. 4. Günde en az 8 bardak su içmeli. 5. Yağlı ve şekerli yiyeceklerden uzak durmalı (Junk-fast food) 6. Hayvansal protein kaynaklarını ihmal etmemeli. 7. Süt ve ürünlerine önem vermeli. 8. Daha az meşrubat içmeli. 9. Günde en az 5 porsiyon sebze ve meyve yemeli. 10. Lifli besinleri arttırmalı. 11. Her gün az miktarda ekmek-makarna-patates vb. yemelidir.
*National Institutes of Health State-of-the-Science Panel. National Institutes of Health State-of-the-Science Conference Statement: multivitamin/mineral supplements and chronic disease prevention. Am J Clin Nutr 2007;85:257S-64S. *Marra MV, et al. Position of the American Dietetic Association: nutrient supplementation. J Am Diet Assoc. 2009 Dec;109(12):2073-85. *Adolescent Nutrition: A Review of the Situation in Selected South-East Asian Countries. World Health Organization - March 2006 *Tomkins A. Vitamin and mineral nutrition for the health and development of the children of Europe. Public Health Nutr. 2001 Feb;4(1A):91-9. *Wahl R. Nutrition in the adolescent. Pediatr Ann. 1999 Feb;28(2):107-11. *Bienz D, et al. Adequate dosing of micronutrients for different age groups in the life cycle. Food Nutr Bull. 2003 Sep;24(3 Suppl):S7-15. *Taras H. Nutrition and student performance at school. J Sch Health. 2005 Aug;75(6):199-213. *Giovangrandi Y, et al. Normal pregnancy. Nutritional needs of pregnant woman].Rev Prat. 2008 Dec 31;58(20):2299-309. Boy E, et al. Achievements, challenges, and promising new approaches in vitamin and mineral deficiency control. Nutr Rev. 2009 May;67 Suppl 1:S24-30. Codex Guidelines for Vitamin and Mineral Food Supplements Accessed 27 December 2007. Dietary Guidelines for Americans, 2005. 6th Edition by U.S. Government Printing Office, Washington, DC (U.S. Department of Health and Human Services and U.S. Department of Agriculture. January 1, 2005. Stang J, et al. Position of the American Dietetic Association: child and adolescent nutrition assistance programs. American Dietetic Association. J Am Diet Assoc. 2010 May; 110(5):791-99.
Ergenlik yaş grubu çok özel dinamikleri olan çok önemli bir yaş grubudur. Dünya Sağlık Örgütü, ergenlik yaş grubunu 10-19 yaş grubu olarak tanımlamaktadır. Takviye edici gıdalar tebliği’ne göre, tüketici yaş grupları "4-10 yaş grubu" ve "11 yaş ve üzeri bireyler" olarak belirlendiği için forTEEN ürün etiketinde (kutusunun üstünde) 11-19 yaş grubu olarak belirtilmiştir. Ergenler dünya nüfusunun yaklaşık beşte biridir (% 19') Bugün, 10-19 yaşında 1200 milyon çocuk, yarın 1200 milyon erişkin demektir. Ergenlik yaş grubu çocukluktan erişkinliğe geçilen yaş grubu olduğu için, ergenlik yaş grubunun fizyolojik özellikleri çocuklardan da, erişkin yaş grubundan da farklıdır. Ulaşılması zor bir yaş grubu olduğu söylenebilir. Bu dönemde yaşanan psiko-sosyal değişimler bu yaş grubunu ulaşılması zor kılmaktadır.
En önemli değişimler ergenlerin bedensel özelliklerinde yaşanır. Ergenler bu dönemde erişkin vücut ağırlığının % 50'sini, erişkin boy uzunluğunun %20-25'ini, erişkin iskelet kitlesinin %50'sini edinirler. Bunun yanı sıra, endokrin ve psiko-sosyal değişimle, çocuk iken erişkin olmayı başarırlar!!! Ergenlik döneminde yaşanan süreçlerden biri biyolojik değişimdir. Biyolojik değişim, büyüme ve puberte olarak yaşanır. Diğer süreçler ise entelektüel, psikolojik, sosyal gelişim ve bütünleşmedir.
Ergenlerin bu dönemde boy uzunluğu artar. Vücut ağırlığı artar. Kas kitlesi artar. Deri altı yağ dokusu cinsiyete bağlı olarak artar veya azalır. Kızlarda deri altı yağ dokusu artarken erkeklerde azalır. Kemik kitlesi artar. Bu dönemde yetersiz beslenme durumunda boy kısalığı, ergenliğin başlama yaşında gecikme ve olgunlaşma sürecinin hızında yavaşlama ortaya çıkar. Ergenlik döneminde enerji ve besin ihtiyacını belirleyen faktörler cinsiyet, yaş, pubertal gelişme aşaması, vücut kompozisyonu, fizik aktivite ve yaşam tarzıdır.
*National Institutes of Health State-of-the-Science Panel. National Institutes of Health State-of-the-Science Conference Statement: multivitamin/mineral supplements and chronic disease prevention. Am J Clin Nutr 2007;85:257S-64S. *Marra MV, et al. Position of the American Dietetic Association: nutrient supplementation. J Am Diet Assoc. 2009 Dec;109(12):2073-85. *Adolescent Nutrition: A Review of the Situation in Selected South-East Asian Countries. World Health Organization - March 2006 *Tomkins A. Vitamin and mineral nutrition for the health and development of the children of Europe. Public Health Nutr. 2001 Feb;4(1A):91-9. *Wahl R. Nutrition in the adolescent. Pediatr Ann. 1999 Feb;28(2):107-11. *Bienz D, et al. Adequate dosing of micronutrients for different age groups in the life cycle. Food Nutr Bull. 2003 Sep;24(3 Suppl):S7-15. *Taras H. Nutrition and student performance at school. J Sch Health. 2005 Aug;75(6):199-213. *Giovangrandi Y, et al. Normal pregnancy. Nutritional needs of pregnant woman]. Rev Prat. 2008 Dec 31;58(20):2299-309. Boy E, et al. Achievements, challenges, and promising new approaches in vitamin and mineral deficiency control. Nutr Rev. 2009 May;67 Suppl 1:S24-30. Codex Guidelines for Vitamin and Mineral Food Supplements Accessed 27 December 2007. Dietary Guidelines for Americans, 2005. 6th Edition by U.S. Government Printing Office, Washington, DC (U.S. Department of Health and Human Services and U.S. Department of Agriculture. January 1, 2005. Stang J, et al. Position of the American Dietetic Association: child and adolescent nutrition assistance programs. American Dietetic Association. J Am Diet Assoc. 2010 May; 110(5):791-99.